این روزا دوستان عزیزی لطف میکنن نظرات جالبی برام میذارن...!!! یکی میگه نا امیدی،یکی میگه بچه ای،یکی میگه حالیت نمیشه،یکی میگه تظاهر میکنی،یکی میگه خوشی زده زیر دلت،یکی میگه ادعا میکنی،یکی میگه ...
بنا رو میذارن به نصیحت کردن و اینکه  نا امیدیت ریشه در اعماق کودکی تو داره و طی سنوات گذشته در لاک دفاعی تنهایی فرو رفته ای و ...!  به خدا ناراحت نمیشم...! من عمری به همه انتقاد کردم و دوس دارم که بهتر شم پس از انتقاد بدم نمیآد...! من تو این وبلاگ در طول این ۲-۳ سالی حتی فحشم شنیدم، اما هیشکدومشونو پاک نکردم! پس هر کی هرچی میخواهد بگه!!!
فقط خواستم یه نکته ای رو برای دوستانی که احیانا منو نمیشناسن بگم که من بر خلاف اون چیزی که فکر میکنن در سخت ترین مواقع نا امید نمیشم و گاها پیش میآد که سعی کنم حتی ملت رو بخندونم!
باور ندارید؟ از اونایی که منو میشناسن بپرسید...!